«Χελιδονίσματα»

«Χελιδονίσματα» στο Σχολείο μας

xelidoni1xelidoni2 

Με το έθιμο του καλαντίσματος της   άνοιξης τα Πρωτάκια μας με τη δασκάλα της Μουσικής κα Μπέσυ Σπανοδήμου,  μας εξέπληξαν ευχάριστα. Βγήκαν με μεγάλη χαρά να «φωνάξουν» ότι ήρθε η Άνοιξη, έφυγε ο κρύος και άκαρπος χειμώνας! Η φύση, άρα η ζωή θα αναγεννηθεί. Και πώς το φωνάζανε; Τραγουδώντας κάλαντα. Κρατώντας στα χέρια τους τη χελιδόνα, μια κατασκευή  με ένα ομοίωμα χελιδονιού  έψαλαν τα Χελιδονίσματα στη Διευθύντρια και στους δασκάλους που εκείνη την ώρα ήταν στο γραφείο.

Ήρθε ήρθε χελιδόνα
ήρθε και άλλη μεληδόνα
κάθισε και λάλησε
και γλυκά κελάηδησε:

Μάρτη, Μάρτη μου καλέ,
και Φλεβάρη φοβερέ
κι αν φλεβίσεις κι αν τσικνίσεις
καλοκαίρι θα μυρίσεις
Κι αν χιονίσεις κι αν κακίσεις
πάλιν άνοιξη θ’ ανθίσεις.

Το έθιμο αυτό χάνεται στα βάθη των αιώνων, τότε που ακόμη ο Μάρτης ήταν ο πρώτος μήνας του χρόνου και για να τον προϋπαντήσουν έψελναν ευχές και κάλαντα.

Με χαρά πήραν το «κέρασμα» και στη συνέχεια έφτιαξαν  «μαρτάκι» με τις δασκάλες τους. Είναι ένα έθιμο που έχει τις ρίζες του στα αρχαία χρόνια και δυστυχώς έχει αρχίσει να χάνεται. Μέχρι και σήμερα βέβαια, οι μητέρες δένουν στα χέρια των παιδιών τους ένα χρωματιστό βραχιολάκι από κλωστές, για να μην «κάψει» τα παιδιά τους ο ήλιος της Άνοιξης. Το βραχιολάκι αυτό το φοράνε μέχρι την Ανάσταση ή μέχρι να δουν τα πρώτα χελιδόνια… Τότε το «πετάνε» στα κεραμίδια του σπιτιού τους ή το αφήνουνε σε μια τριανταφυλλιά για να μπορεί από εκεί να το πάρει το χελιδόνι για να χτίσει τη φωλιά του.

Μπράβο στα παιδιά και στις δασκάλες!